Sharing the Ghost Story

เนื่องในโอกาสวันฮาโลวีนเดย์  ศูนย์กิจการนานาชาติได้เชิญชวนนักศึกษานานาชาติส่งบทความเพื่อแชร์ประสบการณ์และเรื่องเล่าเกี่ยวกับผีของแต่ละชาติ โดยมี Nangsamith Eeach  เป็นผู้ส่งบทความและได้รับรางวัลจากศูนย์กิจการนานาชาติ

น้องมิธ นักศึกษาปริญญาโท สาขาวิชาภาษาต่างประเทศ
เล่าประสบการณ์หลอนเมื่อครั้งยังศึกษาอยู่ต่างประเทศ ว่า…..

It was my experience when I was studying abroad in 2014. I stayed in a scary apartment surrounded by many ruin buildings. I don’t believe in ghosts 💀💀, but that scary night changed my mindset.

One Friday night around 12 am, I was sleeping with my 2 roommates. Suddenly, I heard a voice similar to my roommate in front of the room calling me “ Mith… Mith…. come here…” I was ready to get out from my bed, but I saw both of my friends are sleeping next to me. I was sure that something is unusual. That voice came for the second time “ Mith… Mith…. come here…(nonstop calling…)”, but there was a hand holding me this time….. I was so scared 😱😱💀💀 and tried to wake my friend up, “Thany wake up!! help me!! help me!! but no one heard my voice….I couldn’t imagine what will happen if I answer to that voice, I just closed my eyes and ignored that sound. In the morning I told my friends the story and they told me that they experienced since the first day of staying there but they just heard the foot steps or very old music at midnight, not like me😲😲. Later on, we came to know that our apartment was rebuilt on the demolished building after the earthquake in 2009.

เมื่อปี 2014 ฉันเรียนอยู่ที่ต่างประเทศ หอพักของฉันเป็นหอพักเก่าที่ดูน่ากลัว ล้อมรอบไปด้วยอาคารร้างมากมาย ในตอนนั้น ฉันไม่เชื่อเรื่องผี แต่ประสบการณ์ในคืนหนึ่งทำให้ฉันเปลี่ยนใจ
คืนวันศุกร์คืนหนึ่งเวลาเที่ยง ฉันนอนพักอยู่ในห้องนอนที่หอพัก กับเพื่อนร่วมห้องอีก 2 คน
ฉันได้ยินเสียงคล้ายกับเสียงเพื่อนร่วมห้องห้องฉัน เรียกฉันจากหน้าห้องนอน
“มิธ…..มานี่ มิธ…..มานี่”
ฉันกำลังจะลุกขึ้นจากเตียง แต่สายตาฉันมองเห็นเพื่อนร่วมห้องทั้งสองคนที่ยังนอนอยู่บนเตียง
ทำให้ฉันฉุกคิดได้ว่า มันมีอะไรแปลกๆ
ทันใดนั้น เสียงเมื่อครู่ก็ดังขึ้นมาให้ได้ยินอีกครั้ง “มิธ…..มานี่” เสียงนั้นเรียกชื่อฉันไม่หยุด ตอนนั้นเองที่ฉันรู้สึกว่ามีใครมาจับมือ ฉันตกใจมากและร้องตะโกนให้เพื่อนช่วย
แต่ ไม่มีใครได้ยินเสียงฉันเลย
ฉันนึกภาพไม่ออกเลยว่า ถ้าหากฉันตอบรับเสียงเรียกนั้น อะไรจะเกิดขึ้น
ฉันได้แต่หลับตาและไม่สนใจเสียงนั้นอีกต่อไป

เช้าวันถัดมา ฉันเล่าเหตุการณ์ประหลาดเมื่อคืนให้เพื่อนร่วมห้องฟัง
เพื่อนของฉันเล่าว่า พวกเค้าเจอประสบการณ์แปลกๆ เช่นกัน ตั้งแต่วันแรกที่ย้ายเข้ามา
บ้างเสียงฝีเท้าเดิน บ้างเสียงเพลงยามเที่ยงคืน ต่างกับที่ฉับได้ประสบมา

หลังจากนั้น ฉันได้ทราบเกี่ยวกับประวัติของหอพักแห่งนี้ว่า หอพักแห่งนี้เป็นอาคารถูกสร้างขึ้นใหม่ จากอาคารหลังเก่าที่ถูกทำลายโดยเหตุการณ์แผ่นดินไหว ในปี 2009